In de kijker: Talent in actie

Terug naar overzicht

 

Het perspectief van een leerling: Elias  |  Het perspectief van een ouder: Hendrik De Rycker  |  Het perspectief van de meters: Julie, Julie, Elien en Emeline

 

Het perspectief van een leerling: Elias

Drie maanden zit Elias De Rycker (1A02) hier al op zijn nieuwe school, Leiepoort campus Sint-Hendrik. Het eerste trimester zit er zo goed als op en de examens staan reeds voor de deur. Tempus fugit: zeker 'met toetsen en huistaken en zo …'  maar hij heeft er een goed gevoel bij. Vele vriendschapsbanden zijn reeds gesmeed en de toetsen waren zoals verwacht: 'soms moeilijker, soms niet zo moeilijk …' Laten we eens lezen wat hij ons in een interview nog wist te vertellen over zijn eerste ervaringen op een nieuwe school.

 

Een eerste dag vol vragen

“Ga ik vrienden hebben de eerste dag of niet? Wie zit er in mijn klas? Wat doen ze als hobby?”

De eerste schooldag bleek voor Elias de grootste en ook moeilijkste stap te zijn in de overgang van lager naar secundair onderwijs. Die dag bracht immers een vracht aan vragen met zich mee over mogelijke vrienden en klasgenoten. Een gezonde nieuwsgierigheid stak de kop op, maar nadat die eerste vragen beantwoord waren, liep alles goed. Hij zit nu ook dicht bij zijn vrienden in de klas en ervaart een goede sfeer op de speelplaats.

Zijn er momenten geweest waarop je het even niet wist en het moest vragen aan iemand?

“Toen ik de eerste dag toekwam, moesten we verzamelen in de kapel, maar doordat ik hier zo vroeg was, wist ik niet naar waar ik moest gaan. Ik zag dat de deur van de kapel open was, maar dat er nog geen licht was. Dus ik heb het dan gevraagd aan iemand en die zei dat we naar de Eos-blok moesten komen.”

 

Ontmoeten en verbinden

Nieuwe mensen leren kennen en vrienden maken, dat was een topprioriteit voor Elias. Het contactmoment op de ontmoetingsdag heeft hem daar onmiddellijk een duwtje bij in de rug gegeven. Toch wel fijn, vond hij, aangezien hij op deze nieuwe school slechts één iemand van vroeger kende.

Wat heb je op de ontmoetingsdag allemaal gedaan?

“We hebben iets geknutseld voor een filmpje voor de ouders op de informatieavond. We hebben ook een soort van spelletjes gedaan, zoals bijvoorbeeld Bingo: 'Wie heeft er een verzameling in de klas van iets?' of 'Wie heeft er ooit zijn arm of pols al gebroken?'. Er was ook de begroeting met de meters/peters en ze vroegen wat onze talenten waren. Dan was er ook een lijst met oefeningen die je dan in groep moest uitvoeren om elkaar onmiddellijk een beetje beter te leren kennen.”

 

Een stap in het ongewisse

Nieuwe vrienden helpen natuurlijk om die overgang van lager naar secundair te maken, maar het blijft wel nog altijd (deels) een stap in het ongewisse. Verwarrende momenten bij lessenwissels over welke leerkracht nu voor de klas kwam te staan of volledig andere leerstof over verzamelingen bij wiskunde: toch enigszins anders allemaal. Elias zei echter dat hij zich snel kon aanpassen. Hij weet nu wie welk vak geeft of wanneer hij van lokaal wisselen moet. Over het algemeen een vlotte overgang met geen al te grote uitdagingen gaf hij mee. Een eigen speelplaats voor de eerstejaars was in dat opzicht ook zeker een pluspunt!

“Ik vind het goed dat we niet zo meteen in de grote groep worden gegooid, want nu hebben we zo een deeltje van de speelplaats apart en dat is wel beter.”

 

Samen talenten delen

Een van de tofste activiteiten vond Elias Talent in actie. Onder begeleiding van de meters en de peters die de teksten en de scripts schreven, maakten alle eerstejaars er een gezellig en sprankelend gebeuren van. 'Leuk om met de klas iets te doen' en 'een toffe ervaring' waren enkele gedachten die bij Elias opkwamen, wanneer hij aan die avond terugdacht.

Welke act deed jij voor Talent in actie?

“Wij deden met onze klas een soort van Belgium’s Got Talent, maar dan Sint-Hendrik’s Got Talent en dat ging wel goed. Er was boksen, er was muziek met zang en instrumenten, sport was er en een filmpje van volleybal en vingerdieren. Dan was er ook nog fietsen, breakdance en acro. Ik was de presentator. Het viel eigenlijk niet zo veel op dat er publiek zat, want de lichten schenen in je ogen zodat je het publiek niet kon zien, dus dat was wel goed. Maar vorig jaar in het lager was er bij ons op school om de twee jaar grootouderfeest, dus dat was een beetje hetzelfde.”

 

Astrid Van Den Bossche

 

Terug naar boven

 

Het perspectief van een ouder: Hendrik De Rycker

Hendrik De Rycker zag zijn zoon Elias drie maanden geleden voor de eerste keer naar de middelbare school gaan. Zelf kwam hij niet op de schoolbanken van Sint-Hendrik te zitten, maar natuurlijk maakte hij de overgang van Elias vanaf de eerste rij mee. Laten we samen met hem verkennen hoe hij dat ervaren heeft.

 

Aanpassen en loslaten

De eerste dag bracht meneer De Rycker Elias ’s morgens nog naar school en haalde hij hem ’s avonds ook op. Vanaf de tweede dag bepaalde Elias echter al zijn eigen ritme door alleen de bus te nemen. Hoewel het uiteraard een nieuwe stap voor hem was en de omgeving anders en zevenmaal groter dan de lagere school bleek, verliep alles vrij vlot.

De eerste avond kende Elias volgens de papa nog niet echt iemand en voelde hij zich een beetje als een vreemde eend in de bijt. Meneer De Rycker raadde zijn zoon aan om gewoon op medeleerlingen af te stappen en contact te maken: ‘Durf dat! Overwin dat!’. De volgende dag had Elias die raad ter harte genomen en kende hij al een handvol medeleerlingen.

Je moet altijd een beetje je weg zoeken, binnen de grenzen fouten kunnen maken om te leren en je moet ook een stuk kunnen loslaten: dat is de conclusie.

Hendrik De Rycker: “Je moet je kunnen aanpassen. Het leven is ook zo: als je morgen de wijde wereld instapt, moet je ook zoeken.”

 

Een school, een thuis

Naast correctheid, discipline en respect nastreven, is volgens meneer De Rycker dit het belangrijkste op een school: iedereen, maar zeker de eerstejaars, een thuisgevoel bezorgen. Het is immers toch zo belangrijk dat je als leerling ergens thuis kan komen, dat je als leerling met goesting naar school gaat.

Volgens de papa van Elias zit dat op Sint-Hendrik wel snor. Elias voelt zich thuis op deze school, hij voelt zich geïntegreerd. Ook leerkrachten spelen daar een belangrijke rol in. Ze kunnen leerlingen door hun passie enthousiasmeren. Ze tonen hun bezorgdheid door vragen te stellen en begaan te zijn met hun leerlingen.

Daarnaast vindt meneer De Rycker het ook positief dat er veel aandacht uitgaat naar de educatieve begeleiding. Het is goed om leerlingen wegwijs te maken in het leren studeren, in het leren huiswerk maken en hen dan geleidelijk aan zelf te leren ervaren en hen uiteindelijk los te laten. Op die manier kunnen leerkrachten ook van in het begin spotten wie er baat kan hebben bij wat extra begeleiding.

Hendrik De Rycker: “Een school is een stukje thuiskomen, het verlengde van thuiskomen. Het is een soort community die je creëert.”

 

Toegankelijk en persoonlijk

Goed en duidelijk communiceren is natuurlijk ook een belangrijk gegeven. Meneer De Rycker gaf aan dat de communicatie op deze school direct, transparant en op een constructieve wijze gebeurt. De directie en de leerkrachten zijn volgens hem toegankelijk en durven zich kritisch op te stellen. Een goed communicatiemiddel tussen school en ouders vindt hij geconcentreerde mails. Hij houdt immers niet zo van een platform waar je je op moet inloggen alvorens de informatie te kunnen raadplegen.

Naast mails mag persoonlijk contact en respect zeker niet ontbreken. In dat opzicht zijn de onthaalavond en de avond van ‘Talent in actie’ zeer dankbare activiteiten. Je gaat nog altijd met mensen om en het is zo aangenaam wanneer de directie of de leerkrachten weten wie je bent, gaf meneer De Rycker aan. Je kan op zulke momenten ook eens informeel met hen spreken en aftoetsen of je kind dezelfde verhalen deelt als zijn leerkrachten. Hun opbouwende commentaren op rapporten zijn ook altijd fijn om te lezen, zei hij.

Over het centrale thema ‘Durf’ was hij ten slotte lovend. Het is een mooie boodschap om mee te geven: “Als je iets niet vraagt, dan weet je het niet. Durf dus te vragen!”.

Hendrik De Rycker: “De onthaalavond moet je behouden. Het is goed dat de onthaalavond niet op de eerste dag gebeurt. Laat het eerst maar een week of twee in bad zitten en dan weet je hoe het zit. Als ouder moet je die momenten grijpen. Een school is meer dan een school.”

 

Astrid Van Den Bossche

 

Terug naar boven

 

Het perspectief van de meters: Julie, Julie, Elien en Emeline

De voorbereiding voor talent in actie liep niet altijd even vlot, maar samen hebben we er iets van proberen maken en dit is zeker gelukt. De klas heeft een mooie prestatie geleverd op het podium waar we heel fier op zijn. Onze groep heeft dan ook veel complimenten en positieve reacties gekregen.

Met veel verschillende talenten aanwezig, van sport tot acteren en musiceren, probeerden we om ieder talent aan bod te laten komen in Sint Hendrik’s Got Talent. Onze ervaring als meters kunnen we alleen maar als positief beschrijven. We zijn dan ook superblij dat we voor het meterschap gekozen hebben en zouden dit niet anders hebben gewild. Wij mochten ‘onze’ leerlingen begeleiden om de show tot een goed einde te brengen, maar de eindprestatie ligt nog steeds bij de leerlingen die dit mooi hebben neergezet. We maakten er als een echt team iets moois van en kunnen daar alleen trots op zijn. We wensen hen nog veel succes toe in hun verdere reis in het middelbaar. Jullie waren een topklas!

 

Julie Marijsse (5EWI), Julie De Mulder (5MTW), Elien Neirynck (5WWIb) en Emeline Eerdekens (5EMTb)

 

Terug naar boven

Terug naar overzicht