Wij gebruiken cookies op deze website om de gebruikservaring te verbeteren. Door het aanklikken van eender welke link op deze website geef je ons toestemming om cookies te gebruiken.

Oud-leerling aan het woord: Andreas Mastelinck

Terug naar overzicht

Andreas Mastelinck

 

Van AHA tot Burkina

Ik ben Andreas Mastelinck, 25 jaar en ex-leerling van Leiepoort campus Sint-Hendrik. Zeven jaar geleden studeerde ik af in de richting Latijn-Wetenschappen in de toen alom bekende AHA-klas. In het vijfde middelbaar namen wij namelijk samen met leerkracht Koen Meirlaen deel aan de Polar Quest wedstrijd waarbij we de uitdaging kregen om ons eigen onderzoeksvoorstel op te stellen. We volgden workshops, lezingen en onderzochten verschillende cases. Kortom, we moesten ondernemen met wetenschap. En zo werd het AHA-project geboren. Het maffe van het verhaal is dat we die wedstrijd gewonnen hebben, wat uiteindelijk de hele school engageerde om te werken rond klimaatverandering en zo wetenschap op een heel tastbare manier in de kijker zette.

Laatstejaars kennen ongetwijfeld de vraag: 'En, weet je al wat je gaat studeren?' In mijn geval was die vraag niet simpel te beantwoorden: mijn interesses reikten heel breed en ik vond het als 18-jarige moeilijk te beslissen over mijn verdere carrière. 

Uiteindelijk heeft onze deelname aan de Polar Quest wedstrijd deze keuze sterk beïnvloed. De workshops van de International Polar Foundation, het opzetten van een onderzoek om interessante vraagstukken op te lossen en het creatief aan de slag gaan met wetenschap hebben me ertoe aangezet om in deze richting verder te studeren. En zo geschiedde, ik startte een opleiding bio-ingenieur aan de faculteit Bio-Ingenieurswetenschappen in Gent, beter gekend als het Boerenkot. Sommigen verklaarden me goed zot, maar ik sloeg hun advies nonchalant in de wind. Mijn eerste jaar was helaas geen groot succes: slechts voor twee vakken geslaagd en tien vakken in tweede zit. Dit was niet zomaar een deksel op de neus, dit was een volledige kookpot in het gezicht. Maar onder het motto 'moeilijk gaat ook' ging ik door en uiteindelijk zes jaar later ben ik toch afgestudeerd als bio-ingenieur natuur- en bosbeheer! Ik geef toe, het was geen wandeling in het park, maar de keuze voor bio-ingenieur was een voltreffer. Een richting die me ongelooflijk boeide en me heel wat mogelijkheden heeft geboden. Ik verbleef onder meer zes maanden in het zuiden van Chili, vertoefde tweeënhalf maand in het neo-tropisch regenwoud van Frans-Guyana en bezocht talloze bossen en natuurgebieden in België. 

Anderhalf jaar geleden was ik op zoek naar wat ik zou doen met dat ingenieursdiploma. Ik solliciteerde bij heel wat bedrijven, maar nergens had ik het gevoel dat ik 'impact' zou hebben. Ik dacht terug aan mijn initiële motivatie om bio-ingenieur te studeren. De wetenschappelijke kant van het verhaal snapte ik min of meer, maar dit wou ik nu ook toepassen en aan de slag gaan met de hedendaagse vraagstukken rond duurzaamheid en klimaatverandering. Ik startte een master aan The University of Edinburgh in Schotland, genaamd MSC Environmental Sustainability. Ook hiervoor moest ik een thesisonderwerp kiezen. Ik kwam in contact met een bedrijf dat herbebossingsprojecten doet op gedegradeerde gronden in Burkina Faso. Met mijn achtergrond als bosbouwingenieur leek mij dat een ideale partner om mijn wetenschappelijke kennis los te laten op een zeer actuele problematiek en mijn thesis te schrijven over verwoestijning in de regio Sahel van West-Afrika. 

Mijn thesis is ondertussen klaar, maar ik ben gebleven. Ik werk ondertussen al enkele maanden in Ouagadougou, de hoofdstad van Burkina Faso. Samen met mijn collega’s proberen we bomen te planten in gebieden die zwaar te lijden hebben onder klimaatsveranderingen en politieke onrust. Door het kappen van bomen voor de aanleg van akkers is de impact van watererosie toegenomen tot een niveau waar de vruchtbare bodem volledig wordt weggespoeld. Deze uiterst kwetsbare en gedegradeerde regio zou er zonder de hulp van structurele herbebossingsprojecten niet in slagen om op een natuurlijke manier te herstellen. 

Je ziet maar hoe gek een parcours er kan uitzien. Negen jaar geleden werd ik ondergedompeld in de wereld van wetenschap door Polar Quest en nu, na een paar pitstoppen in Chili, Frans-Guyana en Schotland, werk ik in Burkina Faso. Ik ben nog steeds nieuwsgierig naar wat de toekomst me zal brengen! Zoals Steve Jobs zei: 'You can only connect the dots looking backwards.' Nu kan ik zeggen dat het AHA-project veel meer verwezenlijkt heeft bij mij dan alleen maar awareness creëren.

 

Adreas Mastelinck

 

Joomla Gallery makes it better. Balbooa.com

 

Terug naar boven

Terug naar overzicht